bron-vio

introversie t.o.v. extraversie

De deelnemer was een man van een jaar of 40 met een mooie baan in het MT van een ICT bedrijf. Het was een rustige man, die weloverwogen was in zijn uitspraken en manier van doen. Laten we hem Jeff noemen. Jeff wilde graag aan de slag met een coach en een acteur. De andere MT leden waren juist hele snelle denkers en vooral praters en elke aarzeling van zijn kant werd uitgelegd als uitstel van het zeer belangrijk geachte knopen doorhakken.

Dat resulteerde erin dat Jeff vaak werd geinterumpeerd, zijn idee niet over de buhne kon krijgen, en het vaak maar opgaf om nog ergens over te beginnen. Dat zet hem echter behoorlijk dwars, omdat ze met het bedrijf al een paar keer door het oog van de naald waren gegaan, waar hij de moeilijkheden al had zien aankomen. Maar zijn mede MT leden wilden daar niets van weten, dus hij had het erbij gelaten.

Inj een paar uur oefenden we een hele serie stevige gesprekken, waarin Jeff leerde om op zijn standpunt te blijven staan, om zijn doelen duidelijk te hebben voor zichzelf, om te weten wanneer het moment was om duidelijk en krachtig te zijn en wanneer het moment is om te kijken of er samen iets op te lossen valt. Natuurlijk bespraken we ook waar de hobbels en drempels bij Jeff zelf zaten, zodat we niet alleen naar vaardigheden keken. Jeff kon bij vrienden wel makkelijk zijn mening verkondigen, maar bij zijn mede MT leden niet, dat is interessant!

Jeff heeft gewerkt als een paard en het resultaat was er duidelijk naar! Aan het einde van de dag kon hij het verbale geweld goed weerstaan en duidelijk zijn punt maken. Hij zei zelf na afloop: ik neem een hoop mee naar huis: voorbereiden van een gesprek, van achteren naar voren redeneren ( dus eerst: wat wil ik uit het gesprek halen en dan terug naar hoe je dat dan gaat bereiken), ik mag best af en toe een grote mond hebben, want dat is de taal die mijn collega’s verstaan, en ik hoef me niet de hele tijd te laten interumperen!

Effectief? Zeker wel!

Wat kun je doen voor studenten met psychische klachten?

Ik werkte mee als spreker een het congres “Help, ik studeer” dat georganiseerd werd door Medilex Onderwijs. In dit congres stond de docent centraal, en het onderwerp was handvatten meegeven voor het omgaan met studenten met pychische klachten.

In het onderdeel waar ik aan meewerkte, samen met George Smits, konden vragen worden gesteld door leerkrachten. George en ik lieten dan in een simulatie zien wat er mogelijk was.

De doelstelling van de dag was:

• Wanneer en hoe gaat u in gesprek met uw student over de psychische problemen?

• Hoe gaat u in een gesprek om met weerstand vanuit uw student?

• Hoe zorgt u dat de student de regie over zijn problemen in eigen hand houdt?

We kregen een interessante vraag van een docent uit het publiek:

Wat moet ik doen met een student die alles buiten zichzelf neerlegt?

De punten die eruit kwamen naar aanleiding van de simulatie:

  • laat de student zijn of haar verhaal doen.
  • Luister in eerste instantie alleen
  • Doe geen toezeggingen die je niet waar kunt maken
  • Bij emoties kan het goed zijn om te vertellen wat je weet van de pijn van de ander
  • Laat de student zijn emoties uiten
  • Gebruik humor
  • Laat sarcasme niet toe.

We bespraken dit met de groep docenten, en de vervolgvraag was: “ ik word altijd zo moe, als een student in de slachtofferrol blijft hangen.

Ook hier keken we naar door middel van een simulatie en de punten die daaruit kwamen ( los van bovenstaande punten) waren;

  • maak een samenvatting van datgene wat je hoort, waar de student het moeilijk mee heeft
  • geef aan dat jij dat niet kunt verhelpen
  • laat de student nadenken over wat hem of haar zou kunnen helpen
  • Wees duidelijk als je denkt dat de student hierin zelf iets te doen heeft.
  • Als de student aangeeft dat hij iets zou willen, maar het lastig vindt om te verwoorden, help de student daar dan bij.

Ook interessante opmerkingen uit de zaal:

  • als je de klik niet voelt, met een student, kun je hem of haar beter aan iemand anders koppelen
  • Maak contact met de student, daartoe is een gesprek via de telefoon minder geschikt
  • Neem niet de problemen van de student op je schouder, maar help de student het zelf op te lossen.