Web
Analytics

Gesprek met meneer B.

Als trainer begeleid ik zorgmedewerkers in de ouderenzorg. Ik help hen betekenisvolle gesprekken te voeren. Speciaal in deze tijd, nu de bewoners al langer binnen zitten in verband met corona, is het belangrijk om echte aandacht te hebben voor de bewoners.

Vandaag is de verzorgende Z en meneer B. is de bewoner die we spreken.

Meneer B. heeft bij een herenkapper gewerkt, is daar als dienstjongen begonnen. Had een strenge vader, hij sloeg niet, maar vernederde wel. Meneer B. is getrouwd, het was een gelukkig huwelijk. De schaduw die eroverheen hing was dat ze geen kinderen konden krijgen. ( “al was het er maar eentje”) Hij hield van sport kijken. Zelf sporten kon hij niet omdat hij als kind polio heeft gehad en er een verlamming in zijn voet aan heeft overgehouden. Hij deed veel met 4 vrienden, naar voetbalwedstrijden, of naar paardenrennen op Duindigt. Gokken deed hij niet. Hij is de een na oudste van 6 broers en zussen. Een zus is overleden, maar de anderen ziet hij nog wel eens. Hij vindt het gezellig in het woon-zorgcentrum en vindt de andere bewoners ook erg leuk. Sociale contacten zijn belangrijk voor hem.

Z. vat niet samen en vraagt niet door. Zo gaat het gesprek een beetje van de hak op de tak. Z. is nog erg jong en zit nog op school. In het nagesprek hebben we het over samenvatten en doorvragen. En over de bewoner op het gemak stellen. Dit kwam aan de orde toen meneer B tot twee keer toe aan het begin van het gesprek vroeg, waar dit over ging. Ze gaf daar geen antwoord op, maar ik leg het hem dan uit en dan is hij meer ontspannen. Z vertelt dat ze specifiek in de ouderenzorg is gegaan, omdat ze houdt van de verhalen van oudere mensen. Z komt wat kwetsbaar over en gaf ook aan dat ze faalangst heeft. Ik benoem daarom ook heel veel wat goed ging: ze is erg rustig en dat werkt ook rustgevend op meneer B. Daarnaast zie ik haar erg haar best doen om vragen te bedenken, hier spreekt een wil tot leren uit.

0
0
0
s2sdefault

Een hele puzzel, een slecht nieuwsgesprek

Als trainer en begeleider van zorgmedewerkers in de ouderenzorg, begeleid ik gesprekken met bewoners. De zorgmedewerker heeft een training van mij gehad, waarin zaken als LSD (luisteren, samenvatten en doorvragen) en het loslaten van aannames aan de orde zijn gekomen.

Vandaag een gesprek met zorgmedewerker D. Ze vroeg me om hulp, omdat het hier om een slecht-nieuws gesprek gaat. Mevrouw W. is in eerste intantie op tijdelijke basis naar het woon-zorgcentrum gekomen. Maar haar conditie laat niet toe dat ze weer naar huis gaat: ze kan niet alleen uit bed komen, kan niet alleen naar het toilet. Ze zit in een rolstoel en heeft bij alle dagelijkse activiteiten hulp nodig. Ook is ze dementerend.

D en ik gaan bij mevrouw W naar binnen en D wil graag het woord voeren. Wat me meteen opvalt, is hoe liefdevol en warm D is naar mevrouw W. Ze vindt het echt lastig deze boodschap te moeten brengen en dat is de reden dat ze heel erg veel woorden gebruikt, en steeds blijft uitleggen waarom het echt nodig is dat mevrouw W in een verzorgingshuis blijft. Mevrouw W. komt daarom bijna niet aan bod in het gesprek. Omdat ze ook nogal traag reageert, is het voor D. lastig om het uit te houden met haar eigen gevoelens van onmacht. D. zegt: “ u gaat steeds achteruit, we moeten u bij alles helpen, u kunt niet meer naar huis, want u gaat achteruit. Dan moeten we u bij alles helpen. Daarom kunt u niet meer naar huis, en moet u beslissen in welk verzorgingshuis u wilt wonen.” Dit alles op warme en liefdevolle toon. Het nadeel is dat “ u gaat achteruit” een belofte voor de toekomst lijkt in te houden, waar mevrouw W. het in ieder geval niet mee eens is. Het is dan ook niet zo’n prettige belofte! Ze lijkt lang na te denken voor ze antwoord geeft. Het lijkt langer te duren voor het binnen komt. Ze geeft aan dat ze denkt dat het nog wel beter kan gaan. Dat ze haar huis niet zomaar op kan geven. “ ik wil mijn gezicht nog bij mijn koor laten zien” In alle goede bedoelingen gaat D een beetje te hard. Zij ziet als professional al eerder wat er aan de hand is, dan mevrouw W kan. Dit bespreken we na afloop van het gesprek. De tip die ik geef is om kortere zinnen te maken. Met 1 onderwerp per zin. Om rustig en geduldig te wachten tot mevrouw W een antwoord geformuleerd heeft. Ook praat ik met D. over haar eigen ongemak en nare gevoelens: ze vind het heel erg naar om deze boodscahp te moeten brengen. Ze heeft met mevrouw W te doen. Eigenlijk is dat iets heel moois! Ik vraag haar of ze het kan uithouden met deze gevoelens. Want dat maakt haar een geweldige verzorgende! Het kan dan echter ook doorslaan, waardoor mevrouw niet meer aan haar eigen rouw toekomt. We spreken een tijd af dat we nog een keer naar mevrouw W gaan

Voor we gaan doe ik onderzoek naar woon-zorg centra die voor mevrouw W geschikt zouden kunnen zijn. Ze is altijd actief lid geweest van een kerk: en ik zoek een woon-zorgcentrum in die buurt, ze heeft familie in een andere stad, ook daar vind ik een woonzorgcentrum. Tenslotte zoek ik een woon-zorg centrum met een zwembad, omdat ze hier vroeger veel plezier in had. Nog een reden om goede gesprekken met bewoners te voeren: dit geeft informatie voor betere en gerichtere zorg.

Bij het volgende gesprek neemt D. de volgende tips van mij mee:

  • Korte zinnen, duidelijke boodschap: u kunt niet meer terug naar huis
  • Wachten op reactie.
  • Ingaan op reactie met een warm hart. Dit is heel goed aan D besteed. Eventueel met argumenten komen als mevrouw W daarom vraagt.
  • Aangeven welke alternatieven er zijn.
  • Stoppen als je aanvoelt dat het genoeg is voor mevrouw W.

D. heeft ook nog bedacht dat het handig is om een familielid van mevrouw W aan de telefoon te vragen, zodat zij een bekende stem hoort.

Het gesprek gaat veel beter. Mevrouw W begrijpt beter waar het om gaat, al is ze het er nog niet helemaal mee eens. Het is logisch dat ze niet meteen akkoord gaat, dit gaat voor haar heel snel.

Tenslotte komt er een gesprek waarin constructieve afspraken worden gemaakt. Mevrouw W kiest het woonzorg centrum in de buurt van haar kerk. D. heeft met veel geduld en warmte mevrouw W begeleid in het denkproces.

0
0
0
s2sdefault