Web
Analytics

Gebruik van Deep Democracy.

 

Afgelopen week werkte ik voor een team docenten van een MBO opleiding. Het waren docenten in de creatieve hoek. Het was een heel gezellig team, warm en betrokken, ook wat chaotisch en met zichzelf in tegenspraak. Dat bleek bijvoorbeeld uit het feit dat ze meerdere keren zeiden dat ze geen zin hadden in geklaag over de directie. Daar kwamen ze toch niet verder mee??!! Waarna er onmiddellijk uitgebreid geklaag over de directie ontstond. Tevens zeiden ze luidkeels dat ze zo’n prettig team waren en dat ze zo betrokken waren. Maar op 2 mensen na was iedereen (flink) te laat en de eindtijd van de training was in een eerder stadium al naar voren geschoven. Ditzelfde gold voor de leidinggevende, er was heel veel positiefs te horen en de mensen waren onverbloemd blij met deze leidinggevende. Na het doen van wat systemisch werk, kwam er ook een ander beeld naar voren: de mensen hadden behoefte aan steviger leiderschap van de leidinggevende. Ik hoorde hierin heel wat van de LALALA en de lilili, zoals ik dat geleerd heb bij de training rond Deep Democracy, waarbij LALALA staat voor het heersende verhaal, en lilili voor datgene wat er wel is, maar niet zo duidelijk benoemd wordt.

Via systemisch werk, waren er 5 hobbels naar voren gekomen waar het team mee aan de slag zou kunnen. Het waren:

  • klachten naar de directie
  • steviger leiderschap van de direct leidinggevende
  • onderlinge communicatie
  • communicatie over studenten
  • zelfontplooiing

Ik voelde al aan mijn water dat het heel wat voeten in de aarde zou hebben om met het team via prioritering te laten bepalen met welk onderwerp we in deze training aan de slag zouden gaan. Via de methode van deep democracy heb ik dat met dit team gedaan. Eerst heb ik hen kort wat verteld over de theorie. Daarna heb ik hen voorstellen laten doen met welk voorstel ze het liefst aan de slag wilden. Het eerste en tweede punt kwamen met verschil van 1 stem op de eerste en de tweede plaats. Volgens Deep Democracy is het dan niet handig om het eerste punt te nemen, er is wel een nipte meerderheid voor, maar die is te klein. Deep Democracy geeft aan dat je de wijsheid van de minderheid toe kunt voegen aan het meerderheidsbesluit. Maar als het meerderheidsbesluit door bijna de helft niet gedragen wordt, kun je daar niet mee verder gaan. Ik ben actief op zoek gegaan naar het alternatief. En in eerste instantie leverde dat veel gerommel op. Mensen herhaalden nogmaals waarom ze hadden gekozen voor punt 1 of 2. Tot er iemand zei: ik vind punt 3 eigenlijk ook wel heel waardevol. Hij was de enige die dit opeens te berde bracht. Voor mij interessant omdat ik geleerd heb dat elke stem de afspiegeling is van iets wat breder leeft in de groep. Ik vroeg er dus op door. Het grappige is dat er uiteindelijk UNANIEM gekozen is voor punt 3, waarna we de rest van de training besteed hebben aan de onderlinge communicatie.

0
0
0
s2sdefault

Wat MOET je weten als je het lastig vindt om te communiceren? Drie tips.

Binnen een overheidsinstelling werkt iemand waarvan anderen zeggen dat hij lastig is in de communicatie. Zelf heeft hij er geen last van, hij vindt dat het allemaal prima gaat. Hij heeft ook wel een punt: want de mensen waar hij mee werkt zijn ook niet van die goede communicators, dus hij bevindt zich in principe in goed gezelschap. Tot nu toe heb ik hem DRIE tips gegeven waar iedereen die wel eens wat moeite heeft met communicatie zijn voordeel mee kan doen.

Tip 1: hou voor ogen dat niet iedereen op dezelfde manier communiceert als jij. Er bestaan verschillende communicatiemodellen die uitleggen welke stijlen er zijn. Door middel van een paar vragen kun je bij benadering zien welke stijl iemand heeft. De vragen zijn: 1- geeft of neemt de ander ruimte in het gesprek? 2- uit de ander zijn of haar emotie of blijven deze ingehouden? Als je een goede communicator bent, kun je je eigen stijl hierop aanpassen. Ben je een minder goede communicator, dan kun je zorgen dat een paar kernwoorden vaker terugkomen, zodat je gesprekspartner jou beter begrijpt.

Voorbeeld: de persoon uit bovenstaand voorbeeld is ingehouden van emotie, en ruimte nemend. Voor hem was het belangrijk om erachter te komen dat mensen ook juist uitend van emotie kunnen zijn, en ruimte gevend. Dat is een heel andere stijl. Het betekent niet dat die personen alleen maar doen wat anderen zeggen, zoals hij eerst dacht. Het gaat om de stijl.

Tip 2: Tegen de gevoelens van een ander moet je JA zeggen. Dat betekent nog niet dat je op inhoud ook JA moet zeggen. Begrip tonen voor de gevoelens van een ander, is heel belangrijk in de communicatie, maar helder zijn over de inhoud ook.

Voorbeeld:Twee mannen op de werkvloer zijn samen lekker bezig in een rumoerige omgeving. Dan komt er een derde man, die met nummer twee iets over werk wil bespreken. Door het rumoer heeft de eerste het idee dat het over een kletspraatje gaat, en die wordt boos, omdat het werk wordt onderbroken. In dit voorbeeld is het handig om te zeggen dat je je kunt voorstellen dat de ander het vervelend vindt, ( dan ga je in op het gevoel). Ook moet je duidelijk maken dat er kort over werk werd gesproken. (Dit is inhoud)

Tip 3: als je het lastig vindt om te communiceren, leer dan in ieder geval de gouden regel: LSD, luisteren, samenvatten, doorvragen. Voor minder ervaren communicators is het al heel goed dat ze luisteren en samenvatten. De ander weet dan dat je echt geluisterd hebt, en zal zich beter gehoord voelen, dan wanneer je dit niet doet.

0
0
0
s2sdefault