Web
Analytics

vrijwillig, maar niet vrijblijvend

Ik werd gevraagd door een vrijwilligersorganisatie om met hen te kijken naar ondersteuning in klantgerichtheid voor hun vrijwilligers.

Maar: hoe doe je dat nou? Hoe krijg je vrijwilligers zo ver dat ze tijd besteden aan het verbeteren van hun vaardigheden? Hoe krijg je sowieso tussen de oren dat er nog wel iets te leren valt? Hoe zorg je dat het programma aansluit bij de vrijwilligers? Hoe hou je de vrijwilligers in hun eigen waarde, ze steken per slot van rekening hun vrije tijd in het helpen van anderen, en je wilt niet de indruk wekken dat je dat niet waardeert.

De organisatie had al een aantal zaken zelf bedacht:

  • Het is niet verplicht. Dit is spannend omdat je zoveel mogelijk vrijwilligers wilt bereiken. Daarom: De dag moet zó leuk zijn dat de vrijwilligers willen komen.
  • Het moet gemakkelijk te bereiken zijn. Daarom worden er verschillende dagen georganiseerd, op verschillende plaatsen in Nederland. Het voordeel hiervan is dat je een dag en een plek kunt uitzoeken die jou het best bevalt.

In een gesprek heb ik met de managers en een teamleider specifieker gekeken naar de inhoud van deze dagen.

Mijn voorstellen waren:

  • Door naar praktijkvoorbeelden te luisteren ( via audio) of deze te lezen kan er een realistisch verhaal worden neergezet, waar de vrijwilliger zich in kan herkennen. Ik heb een heel goed beeld gekregen van hun werkzaamheden door dit te doen.
  • als “ fun” een belangrijke factor is, maar “ vaardigheden aanleren” ook, dat kun je deze twee in een combinatie gieten. De groep vrijwilligers ziet een scene waarin allerlei fouten worden gemaakt. Hen wordt gevraagd deze fouten eruit te halen en te vervangen door goede vaardigheden. Op deze manier maak je gebruik van de gemeenschappelijke kennis, en zullen vrijwilligers de lach van de herkenning hebben bij het zien van de scene uit hun werkpraktijk die misgaat.
  • Er wordt iets van theorie verteld in de dag, die meteen wordt neergezet in een scene. Zo leren de vrijwilligers door het meteen voor zich te zien en zullen ze daarin hun eigen cliënten herkennen.
  • Aan het einde van de dag is er ruimte om met vrijwilligers die dat willen een op een te oefenen. Zo geef je hen de kans om nog meer te leren en degenen die dat te spannend vinden te leren door te kijken. ( leerstijlen van Kolb in de praktijk....)

Dit verhaal wordt vervolgd, want eind september ga ik daadwerkelijk met deze klant aan de slag en gaan we zien hoe het programma door de vrijwilligers gewaardeerd wordt.

0
0
0
s2sdefault